2 dk okunma süresi

Kangurular nasıl zıplar?

İçeriği Paylaş

Bu keseli memeliler, özel olarak uyarlanmış uzuvlarını kullanarak Avustralya kıtası boyunca zahmetsizce yaylanırlar.

Kangurunun duruşu ve zıplama hareketleri hemen tanınabilir. Göğsünden sarkan kısa kolları ve ayakta durmak ve yürümek için ekstra bir uzuv görevi gören kalın bir kuyruğu vardır. Kolları kısa olsa da bunu sağlam ayakları ve uzun arka bacaklarıyla telafi ederler. Kangurular saatte 45 km'nin üzerinde zıplama hızına ulaşabilir ve bu yüksek hıza dayanabilmelerini sağlamak için kendi boyutlarındaki diğer memelilerden iki kat daha büyük kalplere sahiptirler.

Kanguruların arka ayaklarında sıçrama tahtası görevi gören güçlü, elastik tendonlar vardır. Yerdeyken bu tendonlar sıkışır ve enerji depolar. Daha sonra bu enerji, tıpkı bir yayın kinetik enerjisini serbest bırakmasına benzer şekilde serbest kalarak hayvanı havaya fırlatır. Bir sonraki sıçrama için gücün neredeyse yarısı bu tendonlardan geri dönüştürülen enerjidir, geri kalanı ise kaslardan üretilir. Koşarken hızlanmak için bacaklarını daha hızlı hareket ettirmesi gereken insanların aksine, bir kanguru bacak hareketlerinin hızını artırmadan zıplama hızını artırabilir. Sonuç olarak, daha hızlı hareket etmek daha fazla kas enerjisi kullanmak anlamına gelmez. Bunun yerine, bir kanguru sıçramalar arasında kat edilen mesafeyi değiştirmek için kalkış açısını değiştirir. Ancak kangurular tarih boyunca sıçrayan hayvanlar olmamışlardır. Fosil kanıtlar, 25 milyon yıl önce atalarının uzun mesafeler kat etmeye ihtiyaç duymadıklarını ve bunun yerine yiyecek için ağaçlara tırmandıklarını göstermektedir. Avustralya'nın yağmur ormanları azalıp düz, çimenli ovalara dönüştükçe, kangurular yiyecek aramak için kıta boyunca zıplayacak şekilde evrimleşti.

KESENİN DIŞINDA

Yavru kangurular doğduğunda sadece iki santimetre uzunluğundadır, bu da onu dünyada tek başına gezinmek zorunda kaldığında çok savunmasız hale getirir. Doğumdan sonra yavru kanguru annesinin kürküne tırmanarak vücudunun ön tarafındaki keseye girer ve burada birkaç ay daha kalarak annesinin sütüyle beslenir. Yavru kese dışına ilk çıktığında, bu sadece kısa gezintiler için olur. Zıplamayı öğrenmeden önce yürümeyi öğrenirler. Bu, arka bacaklarını öne doğru ayarlarken ağırlıklarını arka bacaklarından kollarına aktarmayı kapsar. Bunu tekrarladıkça, emeklemeye benzer bir şekilde ilerlemeye başlarlar. Bir kanguru hareketli olmaya daha fazla alıştığında, kollarını bu süreçten çıkarmaya, daha dik durmaya ve zıplamaya başlar. Genç bir kanguru sekiz aylık olduğunda genellikle kesenin dışında tamamen yaşayabilir.