'Yeterince iyi anne' kavramı ve suçluluk duygusuyla başa çıkma yolları

“Yeterince iyi annelik” kavramı, anneleri mükemmel olmaktan kurtarmak için ortaya çıkmıştı. Ancak günümüzde sosyal medya, bu kavramı tersine çevirerek anneler üzerinde görünmez bir baskı yaratıyor. Kusursuz görünen anne-çocuk anları, düzenli evler ve hep sakin kalmayı başaran ebeveynler; birçok annenin kendi deneyimini sorgulamasına, suçluluk ve yetersizlik duygusuna kapılmasına neden oluyor.

Gerçek anlamda “yeterince iyi anne” kimdir?

Oysa “yeterince iyi anne”, her zaman doğru tepkiyi veren değil; çocuğunun ihtiyaçlarını fark edebilen, bazen zorlanan ama sonrasında yeniden regüle olabilen annedir. Çünkü çocuklar mükemmel tepkilerden çok, duygusal olarak ulaşılabilir bir anneye ihtiyaç duyar.

Suçluluk duygusuyla başa çıkmanın yolları

Suçluluk duygusuyla baş etmenin ilk adımı, herkesin ebeveynlik koşullarının farklı olduğunu hatırlamaktır. Dışarıdan görünen, bir annenin hayatının yalnızca küçük bir kesitidir. Sosyal medyada gördüklerimiz, gerçeğin süzülmüş halidir.

Kendi yaşamınızın ritmine, kendi sınırlarınıza ve çocuğunuzun gerçek ihtiyaçlarına odaklanmak, bu duygunun etkisini azaltır.

Ayrıca suçluluk, çoğu zaman annenin çocuğuna duyduğu sevginin yansımasıdır. Bu duyguyu bastırmak yerine, “ben iyi bir şey yapmak istiyorum ama şu anda zorlanıyorum” diyebilmek, içsel bir şefkati beraberinde getirir. Kendine anlayış göstermek, annenin hem kendi regülasyonunu hem de çocuğuyla kurduğu bağı güçlendirir.

Unutmayın!

Çocuklar mükemmel annelere değil; sevgi, ilgi ve zaman ayırabilen, duygularını tanıyan ve yeniden dengeye gelebilen annelere ihtiyaç duyar. Gerçek annelik, kusursuzlukta değil; kendine şefkat gösterebilme gücündedir.

Zeynep Şimşek Karataş