Haber kapak görseli
Genel
3 dk okunma süresi
Pozitif

Tasavvufta kader anlayışı: İnsan kendi kaderini nasıl yaşar?

İçeriği Paylaş

“Dua etmek için dua etmeli, kabul olması için değil. Allah’la buluşmak için dua etmeli.” Cemalnur Sargut’tan modern çağ insanının dilekleriyle kalbinin gerçek ihtiyacına dair düşünceler…

Yazı: Cemâlnur Sargut

Tasavvuf geleneğinde kaderin Allah’ın ezelî ilminde malum olduğu ifade edilir. İnsan murad ettiğini değil, kendisi hakkında murad edileni mi yaşar? Bu bakış açısından baktığımızda, insanın dilekleri ile Allah’ın muradı arasındaki ilişkiyi nasıl anlamalıyız?

Kur’an kaderin ezelde yazıldığını söyler, hiçbir şekilde değişmeyeceğini de vurgular. Fakat insan bu kaderi murad ettiği şekilde de yaşayabilir. Bunu da yapabilmek için manevi bir Allah aşkı gerekir. Manevi hayatta ilerlemek ve Allah’la tanışmak gerekir. İnsan çok kötü bir hadiseyi çok güzel gibi de karşılayabilir. Bu da ancak Allah aşkıyla mümkündür. Yani her yerde Allah’la beraber olduğunu hissederse kötü diye bir kader olmaz. Mesela şu anda hapishanede olan bir öğrencimin halinden çok memnun olması, onun kaderini ne güzel yaşadığını, muradının olduğu şekilde yaşadığını gösteriyor bize. Dolayısıyla kader katidir ama kaderi yaşama biçimi Allah tarafından bize bırakılmıştır. Bu yaşama biçiminin güzel olması için de mutlaka manevi bir eğitim ve Allah’ı çok sevmek lazım.

Tasavvuf yolunun nihayetinde kulun cenneti, makamı veya kerametleri değil, yalnızca Allah’ı istemesi gerektiği söylenir. Günümüz insanına bu anlayış çok uzak gelebilir. Allah’tan Allah’ı istemek ne demektir?

Yani Allah’ın isminden zatına varmayı istemek demektir. Hepimizde onun bir ismi var. Bu isim vasıtasıyla onun sonsuz hakikatini, sonsuz güzelliğini hissetmek, zevk hâline getirmek, cemaliyle müşerref olmak ve parçadan bütüne gitmeyi istemek demektir. Dolayısıyla insan, ancak Allah’la mutlu olabilecek yegâne varlığın o olduğunu ve kendi hiçliğini ve yokluğunu idrak ettiği zaman, o zaman zevkten zevke girer. Hakiki cennet de budur.

Bugün milyonlarca insan başarıyı, huzuru, sevgiyi veya güveni arıyor. Yıllardır insanlara rehberlik eden biri olarak sizce çağımız insanının dilekleriyle kalbinin gerçek ihtiyacı arasında nasıl bir mesafe bulunuyor?

İnsanlar dilekleriyle gerçek ihtiyaçlarına doğru yönelmeye çalışır. Fakat bunu yapabilmeleri için ancak Allah’la tanışmaları lazım. Biz Allah’la tanışmıyoruz. Bunun için de bir yol gösterici lazım. Yani dinin hakikati Allah’la buluşmak, Allah yolunda sefer etmek demek. Ama bu seferde mutlaka, her seferde bir öncüye, bir yol göstericiye ihtiyacımız var. Onun için bu öncüyü put edinmeden, bu öncü vasıtasıyla, bir mürşit vasıtasıyla Allah’ı tanımaya çalışmak; benim hayalimden başka bir hayale, hakiki hayale yönelmek mümkündür. Sonra insan ne kadar boş şeyleri dert ettiğini, boş şeylere üzüldüğünü anlar. Fakat bunu ancak bir mürşit vasıtasıyla yapar.

Nasıl dua edilmeli? Kabul olacak dua nasıl edilir?

Samimi, içten. Yani dua etmek için dua etmeli, kabul olması için değil. Allah’la buluşmak için dua etmeli. Nefsani değil. Aslında duanın kabulü için de değil, sırf onunla buluşmak için dua edersin.

Duanın bir şekli var mı? Hani şu kadar sayıda, şu dua gibi…

Duanın şekli yoktur. Samimi olmak gerekir. Niyazını içten, hakikaten içten etmek gerekir yani. Cüzz’ün külle yalvarmasından başka bir şey değildir. “Ben yokum, sen varsın” demektir dua.

“İnsan, her yerde Allah’la beraber olduğunu hissederse kötü diye bir kader olmaz.”

© 2025 bmag - Tüm hakları saklıdır.

Iyzico ile ÖdeIyzico Logo