Neandertaller ya mamut yediler ya da akıl almaz miktarda kurtçuk tükettiler

Otobur hayvanların kas eti, azot-15 izotopu açısından oldukça zengindir ve antik kalıntılarda bu elementin yüksek seviyelerde görülmesi genellikle etçil bir beslenmeye işaret eder.

Örneğin gri kurtlar ve benekli sırtlanlar, et ağırlıklı menülerini yansıtacak şekilde genellikle yüzde 7,9 ile 8,4 arasında azot-15 değerleri sergiler.

Buna karşın Neandertallerde bu değerler sıklıkla yüzde 12 ile 14 arasında çıkmaktadır. Bu da onların et tutkusunun sınırları zorladığını göstermektedir.

Ne var ki günümüz insanında günde 300 gramdan fazla yağsız protein tüketmek, protein zehirlenmesi adı verilen ve ölümcül olabilen bir duruma yol açar. Kalori alımı yüksek olmasına rağmen yeterli yağ veya karbonhidrat bulunmadığı için bu tür bir beslenme bozukluğu ortaya çıkar.

Araştırmacılar geçen yıl Neandertallerdeki bu "trofik anomali" (beslenme zinciri uyumsuzluğu) için yeni bir açıklama getirdi.

Kahvaltı, Öğle ve Akşam Yemeğinde Kurtçuklar

Neandertallerin çürüyen etlerden elde edilen sinek kurtçuklarıyla beslenmiş olabileceği öne sürüldü. Bu çürüyen etleri yiyen larvalar bünyelerinde yüksek düzeyde azot izotopu biriktiriyor, ardından Neandertallere geçen bu azot da kolajen örneklerinde görülen yüksek değerleri açıklayabiliyordu.

Ancak yeni yapılan bir çalışma, Neandertallerin arkeolojik örneklerde bulunan azot seviyelerine ulaşabilmesi için ne kadar kurtçuk yemesi gerektiğini hesaplayarak bu fikre meydan okuyor.

Simülasyonlar, bahsi geçen izotopik izlerin oluşabilmesi için larvaların emebildikleri azot miktarına bağlı olarak Neandertal diyetinin yüzde 40'ı ile 100'ü arasındaki bir bölümünü oluşturması gerektiğini gösteriyor.

Hatta bazı vakalarda, kurtçukların Neandertal protein alımına yapması gereken katkı yüzde 100'ü dahi aşıyor.

Sonuç olarak, Almería Üniversitesi'nden çalışmanın yazarı José Luis Guil-Guerrero şu değerlendirmeyi yapıyor:

Böcek larvalarının tüketimi yüksek oranda azotla zenginleşmiş örnekler olsa bile— Neandertal kolajen sinyallerini süper yırtıcı seviyesinin bu denli üzerine çıkarmak için tek başına mantıksız ve imkansız ölçekte bir beslenme oranı gerektirecektir.

Görünüşe Göre Menüde Yine Et Var

Guil-Guerrero, bu yüksek izotop değerlerinin böcekler yerine, doğası gereği yüksek azot içeriğine sahip olan mamut etinin tüketilmesiyle çok daha makul bir şekilde açıklanabileceğini öne sürüyor.

Guil-Guerrero, "Büyük memelilerin, özellikle de mamutların hedef alınarak avlanması, bu aşırı beslenme değerleri için temel hipotez olmaya devam ediyor" diye yazıyor.

Ancak bilim insanı şunun da altını çiziyor: "Yine de kabul edilmelidir ki; ister mamut avcılığı, ister kuraklık, ister fizyolojik stres ya da larva tüketimi olsun, hiçbir tekil açıklayıcı model henüz evrensel olarak kanıtlanabilmiş değildir."

Devam eden bu belirsizliğin ışığında yazar; "Bu yüksek değerlerin nihai sebebinin, henüz tam olarak çözmeye çalıştığımız karmaşık, bölgesel olarak değişen davranışsal ve çevresel bir mozaikten kaynaklandığını" savunuyor.