2 dk okunma süresi

1812 Savaşı’nda kölelerin kaçış hikâyesi: Kölelikten askerliğe uzanan yol

İçeriği Paylaş

1812 Savaşı yalnızca Amerika ile Britanya arasındaki mücadeleyle değil, kölelerin özgürlük arayışıyla da tarihe geçti. İngiliz kuvvetlerinin Amerika’nın doğu kıyısındaki operasyonları, binlerce köle için kaçış ve yeni bir hayat kurma fırsatına dönüşürken, bazıları İngiliz ordusu ve donanmasına katılarak eski efendilerine karşı savaştı. Nova Scotia ve Batı Hint Adaları’na götürülen kölelerin yanı sıra, Koloni Deniz Piyadeleri Birliği’nde görev alanlar da 1812 Savaşı’nın en dikkat çekici ve az bilinen hikâyelerinden birinin parçası oldu.

Yazan: David Smith

Britanya’nın Kanada’da savunma yapan kuvvetlerin üzerindeki baskıyı azaltmak amacıyla Amerika’nın doğu kıyısına düzenlediği dikkat dağıtıcı saldırılar, bölgedeki kölelere kaçma ve yeni hayatlar kurma fırsatı sağladı. O dönemde kölelere bakış açısı, uysal ve içinde bulundukları durumdan yeterince memnun oldukları yönündeydi. Maryland ve Virginia’daki kölelerin güneydekilere göre daha iyi muamele gördükleri doğru olsa da köle olmaktan mutlu oldukları fikri açıkça yanlıştı. Bu gerçek, İngiliz kuvvetleri 1813 başlarında bölgeye gelmeye başlayınca şüphe götürmez bir şekilde ortaya çıktı.

Köle nüfusunun kışkırtılması İngiltere’den gelen emirlerle kesin olarak yasaklanmıştı. Ancak İngiliz komutanlar Amiral John Borlase Warren ve Albay Sör Thomas Sydney Beckwith, işgücü sağlayarak ya da yerel bölge hakkında bilgi vererek İngilizlere yardım etmek isteyen kölelere koruma sağlama iznine sahipti. Bu koruma, köleleri özgür insanlar olarak İngiliz topraklarına götürmeye (‘göç’ olarak bilinir) ya da kölelerin İngiliz ordusuna veya donanmasına katılmasına izin vermeye kadar uzanıyordu.

Ne zaman bir İngiliz gemisi görünse, Amerikalı köle sahipleri çok geçmeden “mülklerinin” neredeyse tamamının İngilizlerin bu cömert uygulamasından yararlanacağından korkmaya başladı. Kölelerin bir kısmı Batı Hint Adaları’na veya Nova Scotia’ya (Yeni İskoçya) götürülürken, birçoğu da işçi veya keşif elemanı olarak hizmet etti.

Azat edilen kölelerin yaptığı değerli işlerin yanı sıra, Amerika’nın beyaz nüfusu eski mülklerinin kendilerine karşı savaşmasından korkuyordu. Bu da kölelerin taraf değiştirmesini önemli bir propaganda aracı haline getiriyordu.

1814 yılına gelindiğinde, Amiral Cochrane’nin uyguladığı İngiliz politikası göçü aktif olarak teşvik edecek şekilde genişlemişti. Cochrane’in kendi sözleriyle, “Bu insanlar Amerikalılar için muharebe sahasına sürülebilecek tüm birliklerden daha korkunçlardı.” Eski efendilerini terk eden çok sayıda kölenin yanı sıra, yaklaşık 200 köle de Washington’a yaklaşırken Bladensburg’da görev yapan ve birliklerinin kararlılığı ve cesareti nedeniyle övgü toplayan “Koloni Deniz Piyadeleri Birliği”ne yazıldı. Bu birlik personeli daha sonra Baltimore’a yapılan talihsiz operasyon girişiminde de avcı erleri olarak iyi bir performans sergiledi.