İyi olma hali: Şehrin hızında kendine alan açmak

Levent gibi hızın merkezinde “durma” fikri nasıl doğdu? Santosha’yı klasik stüdyolardan ayıran nedir?

Benim için bu fikir aslında çok kişisel bir yerden başladı. Uzun yıllar çok hızlı, dış odaklı ve sürekli yetişmeye çalıştığım bir hayatın içindeydim. Bir noktada şunu fark ettim: İnsan durmadan gerçekten neye ihtiyacı olduğunu duyamıyor. Levent gibi şehrin en hareketli noktalarından birinde böyle bir alan açmak ilk bakışta kontrast gibi görünüyor ama aslında Santosha’yı anlamlı kılan şey de tam olarak bu. Çünkü insanın durmaya, nefes almaya ve kendine ait bir boşluk yaratmaya en çok ihtiyaç duyduğu yerler çoğu zaman hayatın en hızlı aktığı yerler oluyor. Santosha’yı klasik stüdyolardan ayıran temel şey, yalnızca ders alınan bir yer olarak kurgulanmamış olması. Yoga, nefes, pilates, beden terapileri, özel sauna ve sade mutfağıyla günün farklı ihtiyaçlarına dokunan bütünsel bir alan sunuyoruz. İnsanlar buraya performans göstermeye değil, biraz daha kendine yaklaşmaya geliyor. Bizim için içerik kadar insanın buraya girdiğinde hissettiği atmosfer de çok belirleyici.

İstanbul’da “yavaşlamak” neden zor? İnsanlar gerçekten istiyor mu?

Bence insanlar yavaşlamak istiyor. Ama nasıl yapacaklarını bilmiyorlar. İstanbul, günlük hayat, trafik, iş temposuyla hızlı bir şehir. Hepsi insana sürekli bir yere yetişmesi gerekiyormuş hissi veriyor. Çünkü şehir sana sürekli hızlanmayı öğretiyor. Durmak biraz “geri kalmak” gibi hissettirebiliyor. Ama ilginç olan şu ki insan gerçekten durduğu anda aslında ne kadar ihtiyacı olduğunu fark ediyor. Santosha’da bunu çok sık görüyoruz. İlk geldiğinde biraz yabancı hisseden biri, birkaç ders sonra “ben bunu arıyormuşum” diyor. Bence yavaşlamak artık bir lüks değil, şehirde iyi kalabilmenin temel ihtiyaçlarından biri.

Santosha’ya girildiğinde hissedilen sakinliği yaratan en kritik unsur ne?

Bence bu tek bir unsurla açıklanabilecek bir şey değil. Mekân tasarımından ışığa, öğretmenlerin yaklaşımından müziğe kadar her şey çok bilinçli bir şekilde kurgulandı. Ama en kritik unsur, burada kimse senden bir şey olmanı beklemiyor. O beklentisizlik hali insanın sinir sistemine direkt yansıyor. Ve orada bir yumuşama başlıyor. Bence Santosha’ya girildiğinde hissedilen sakinlik, bu bütünün sonucu.

“Kaçış” mı yoksa “yeni bir ritim” mi?

Kesinlikle yeni bir ritim. Çünkü kaçış sürdürülebilir değil. Ama kendi ritmini bulmak, o, hayatın içine taşınabiliyor. Santosha’da amacımız insanları şehirden koparmak değil, şehrin içinde kendileriyle daha dengeli bir ilişki kurabilmelerine alan açmak. Bu bazen bir yoga pratiğiyle oluyor, bazen nefes çalışmasıyla, bazen özel saunada geçirilen sessiz bir saatle, bazen de Santosha Kitchen’da içilen bir kahveyle. Önemli olan, bu hissin burada kalmaması, kişinin günün geri kalanına da biraz daha sakin ve dengeli devam edebilmesi.

Wellness dünyasının performans odaklı hale gelmesi ile ilgili ne düşünüyorsunuz?

Bunun çok gerçek bir dönüşüm olduğunu düşünüyorum. Yoga bile zaman zaman bir performans alanına dönüşebiliyor. Daha esnek olmak, daha güçlü olmak, daha ileri gitmek. Biz Santosha’da bu bakışın biraz dışına çıkmaya çalışıyoruz. Bizim için temel soru daha iyi nasıl olurum? değil, şu an nasılım ve bununla temas edebiliyor muyum? Gerçek dönüşüm de zaten orada başlıyor.

İstanbul’da wellbeing kültürü nasıl evrilecek?

Bence İstanbul’da wellbeing kültürü giderek daha sade bir yere evrilecek. Daha az “trend”, daha çok “ihtiyaç” odaklı olacak. İnsanlar artık neyin gerçekten iyi geldiğini daha fazla sorguluyor ve daha net ayırt etmeye başlaydı. Bu nedenle daha butik, daha samimi, daha gerçek alanların öne çıkacağını düşünüyorum. Kişinin ihtiyacını duyan, bedeni, zihni ve gündelik hayatı birlikte düşünen alanlar daha değerli hale gelecek. Daha fazla şey yapmaktansa gerçekten iyi gelen şeyi bulmayı önemsiyoruz.

Size göre şehirde iyi hissetmenin yeni tanımı nedir?

Bence bu artık daha çok şey yapmakla ilgili değil. Daha az ama daha gerçek olmakla ilgili. İyi hissetmek bazen çok büyük değişimler değil. Kendini zorlamadan, düzeltmeye çalışmadan, olduğun halle biraz daha barışabilmek… Santosha’nın özü de zaten bu. Şehrin içinde, hayatın hızından kopmadan ama onun içinde de kaybolmadan, kendinle daha sakin bir bağ kurabilmek.