Nazi Almanyası’nda sanat ve kültür: Yasaklar, propaganda ve sinemanın yükselişi
Naziler Weimar Cumhuriyeti döneminde gelişen sanatsal özgürlüğü ahlaksızlık ve yozlaşma olarak görülüyordu. Nazilere göre modernist girişimler Yahudilikle eşanlamlıydı. Soyut sanatın her türlüsünü (örn. Dışavurumculuk ve Kübizm) ve atonal müziği tamamen reddediyorlardı. Caz ise Afrikalı-Amerikalılarla ilişkilendirildiği için hor görülüyordu. Nazilere göre feminizmi de Ari olmayanlar icat etmişti.
Propaganda Bakanlığı, Beethoven ve Brahms gibi Almanya’nın klasik üstatlarının müziklerini teşvik etmek amacıyla Reich Müzik Odası’nı kurdu. Odayı 1935’te görevden alınana dek ünlü besteci Richard Strauss yönetti. Hitler’in, Cermen mitlerini ve kültürünü yücelten Richard Wagner operalarının hayranı olduğu söylenirdi. Ne var ki halk daha çok halk ezgilerini ve popüler müziği tercih ediyordu. Bu nedenle Üçüncü Reich halkın müzik tercihlerini yönlendirmekte zorlandı.
Ancak sinema alanında Naziler büyük başarı gösterdi. Goebbels, sinemanın propaganda açısından ne kadar etkili olduğunu fark ederek 1933’te Reich Film Odası’nı kurdu. Hitler’in iktidara geldiği yıl Almanya’da 64 Hollywood filmi gösterime girmişti. Bu sayı 1940’a gelindiğinde sadece beşe düşmüştü. Disney çizgi filmleri hâlâ popülerdi ama rejimin finanse ettiği yerli filmlerin çoğu bir şekilde siyasi mesaj içeriyordu. Bunların en ünlüleri ise Leni Riefenstahl’ın çalışmalarıydı: 1934 Nürnberg Mitingi’ni konu alan İradenin Zaferi ve iki yıl sonra Berlin’de düzenlenen Olimpiyat Oyunları’nı anlatan Olympia epey ses getirmişti. Modern film tarihçileri bile bu filmleri zamanının ötesinde kabul eder.
