SHUNYATA: NEFESİN, ZİHNİN VE BENLİĞİN ÖTESİNE BİR YOLCULUK
SHUNYATA NEDİR?
Shunyata, Sanskritçe bir kelimedir ve “boşluk” anlamına gelir — ama bu, eksiklik anlamında bir boşluk değildir.
Düşüncelerin sustuğu, kimliklerin eridiği ve ruhun konuşmaya başladığı içimizdeki kutsal alanı ifade eder.
Yoğun hayatlarımızda özlediğimiz o dinginliktir; yüzeydeki gürültünün altındaki sessizliktir.
Hiçbir odada sessizlik oluştuğunda saatin sesi birden belirginleşir mi?
Aslında o ses hep oradadır, sadece sen onu duyamayacak kadar meşguldün.
Shunyata bize yeniden nasıl “mevcut” olunacağını öğretir.
Sadece var olmanın unutulmuş bilgeliğini yeniden keşfetmemizi sağlar.
Shunyata, bilgi eklemek için değil; artık işe yaramayan duygusal yükleri, eski inançları ve otomatik tepkileri bırakmak için tasarlanmıştır.
Nefes, duruş, hareket ve toplulukla birlikte arınmak için…
EŞİ BENZERİ OLMAYAN BİR SPİRİTÜEL ÇALIŞMA
Dört gün süren bu ruhsal deneyim, on yıllık içsel büyümeyi tek bir güçlü deneyime dönüştürür.
Bu çalışma bir konferans ya da seminer değildir; kadim uygulamalar ve modern sezgilerle yönlendirilen, etkileşimli, kalbi açan, bedende hissedilen derin bir yolculuktur.
SHUNYATA’DA NELER OLUR?
Katılımcılar dört gün boyunca kendilerinin farklı bir boyutunu keşfederler — zihnin ötesinde, hikâyelerin ötesinde, başkalarının “sen busun” dediği kimliklerin ötesinde...
Burada performans yok, rol yok.
Sadece nefes, varoluş, sessizlik ve bazen neşeli bir gürültü vardır.
Kadim Hint nefes teknikleri, meditasyon, sessizlik, hikâye anlatımı, müzik, hareket ve ritüellerle bir şey yavaşça yumuşamaya başlar.
HER GÜNÜN AKIŞI
• Sabahlar, meditasyon ve kutsal ritüelle başlar; beden ve nefes doğanın ritmiyle hizalanır.
• Rasa Sadhana, yani eski Hint duygusal arınma pratiği, uzun süredir bastırılmış duyguların hissedilmesi için alan açar.
• Doğanın beş elementi — toprak, su, ateş, hava ve eter — bedenin bilgeliğiyle yeniden bağ kurmamıza rehberlik eder.
• Dans, gözler kapalı hareket, müzik ve ruhsal paylaşımlar birer performans değil; canlılığın ifadesidir.
• Yaratıcı oturumlarda, “hayatını resmetmen” istenir; duygular renge, anılar harekete dönüşür.
• Ve bir gün, Holi Festivali kutlanır — Hintlilerin renkler festivali.
Geçiciliğin, neşenin ve bırakmanın sembolik, oyuncu bir hatırlatıcısıdır.
Ve tüm bunların arasında sessizlik vardır.
Kaçış olarak değil, bir davet olarak...
Paylaşılan sessizlik. Kutsal sessizlik.
Sözlere ihtiyaç duymadan insanları birbirine bağlayan türden.
Dr. Neslihan İskit
